"jika dah kehadapan then jatuh tersungkur, jangan patah balik kebelakang. Teruskan langkahmu, hingga kamu capai apa yang kamu inginkan. Dan jangan lah lupa pada yang Maha Esa. Jika kamu sudah capai apa yang kamu hendak. Percaya lah doa aku hanyalah untuk nabi ku, ibubapa ku, adik-beradik ku dan sahabat ku. Harap kau terima dengan ikhlas apa yang aku tegur ini. Aku bukan lah seorang yang PERFECT untuk menilai kamu. TOLONG MAAFKAN AKU JIKA AKU PERNAH BERBUAT SALAH PADA KAMU, HALAL KAN APA YANG PERNAH KAU BERIKAN PADAKU "
Wednesday, 30 January 2013
Sahabat, maafkan aku
Awak saya sayang awak, sejahat mana awak kalau saya kata awak baik di mata saya, awak akan baik juga di hati saya. Saya tahu, awak baik orangnya, selalu merendah diri, saya ni pulak bongkak orangnya selalu merendahkan awak, tak tahu lah kalau awak rasa saya ni baik, saya sayang awak, saya nak bersama awak balik. Saya tak tahu kenapa awak jauhkan diri dari saya. Tapi sorry to say, saya tetap akan berkawan dengan awak, walaupun awak sakitkan hati saya, saya bukan jenis yang cepat terasa hati, saya tahu awak still nak berkawan dengan kite orang, awak, saya nieh jahat ke? Awak saya ni hina ke? Apa salah saya sampai awak cuba jauhkan diri dari saya. Saya akan sentiasa tatap Face awak walaupun awak tak bagi, awak sentiasa cantik di mata saya, walaupun saya selalu ejek awak rendah, sebenarnya saya jealous tengok awak rendah, kalau boleh tukar badan, saya nak badan awak, saya tak suka tinggi-tinggi. Awak pulak suka tinggi, tapi walaupun saya tak suka tinggi saya still punye sifat bersyukur atas pemberiannya. Awak kalau awak dah tak nak kawan dengan saya, tell me jangan senyap je, awak tau tak perangai awak yang selalu senyap je buat saya rasa bermacam-macam rasa, saya rasa bersalah, walaupun saya tak tau apa salah saya. Saya rasa awak dah tak nak kawan dengan saya. Awak rasa cukup ke 2 tahun kita kenal mengenali antara satu sama lain, saya rasa tak. Awak kalau awak nak maju, saya akan bagi ruang untuk awak maju, tapi jangan lah buat saya tertanya apa salah saya. Kalau awak nak kehadapan, saya akan bagi tapi jangan mengundur balik jika awak tersungkur jatuh. Kalau awak nak maju kehadapan, saya bagi tapi saya harap awak pegang kata-kata nieh
"jika dah kehadapan then jatuh tersungkur, jangan patah balik kebelakang. Teruskan langkahmu, hingga kamu capai apa yang kamu inginkan. Dan jangan lah lupa pada yang Maha Esa. Jika kamu sudah capai apa yang kamu hendak. Percaya lah doa aku hanyalah untuk nabi ku, ibubapa ku, adik-beradik ku dan sahabat ku. Harap kau terima dengan ikhlas apa yang aku tegur ini. Aku bukan lah seorang yang PERFECT untuk menilai kamu. TOLONG MAAFKAN AKU JIKA AKU PERNAH BERBUAT SALAH PADA KAMU, HALAL KAN APA YANG PERNAH KAU BERIKAN PADAKU "
Kalau Anda Suka Entry Ini Like dan Comment
"jika dah kehadapan then jatuh tersungkur, jangan patah balik kebelakang. Teruskan langkahmu, hingga kamu capai apa yang kamu inginkan. Dan jangan lah lupa pada yang Maha Esa. Jika kamu sudah capai apa yang kamu hendak. Percaya lah doa aku hanyalah untuk nabi ku, ibubapa ku, adik-beradik ku dan sahabat ku. Harap kau terima dengan ikhlas apa yang aku tegur ini. Aku bukan lah seorang yang PERFECT untuk menilai kamu. TOLONG MAAFKAN AKU JIKA AKU PERNAH BERBUAT SALAH PADA KAMU, HALAL KAN APA YANG PERNAH KAU BERIKAN PADAKU "
Apa salah aku tolong bagitahu aku
Hari tu punye rancangan menjadi sangat, hang pukul 1 balik dalam pukul 6.30 cam tuh lah. Memang best pergi karoeke, makan memacam, beli baju bola, and etc. Rasa seronok sangat haritu. Tapi keseronokan hari tuh berakhir dengan perasaan yang penuh dengan tanda tanya. Esoknya masuk sekolah, aku layan kekawan aku semua sama, jumpe kawan yang macam rapat sikit tanya, sehat ke tak? Dah sarap ke belom? Kerja rumah hari tuh dah ke belom?, semua sama sampai kat kawan aku sorang ni, aku tanya dia satu apa dia tak balas, muka pulak masam mencuka, aku pelik lah, aku tanya lagi soalan, still dia tak jawab. Aku dah bengang, aku pon gie letak beg pergi cari lagi sorang kawan aku, dia pulak datang lambat, pukul 7.15, baru sampai, sedih jerk. Tapi fikiran aku still tertanya kenapa dia senyapkan diri, semua dia layan kecuali aku, aku juga terfikir adakah aku buat salah ngan dia semalam masa hang out. Rasa macam diri ni dah tak di perlukan dalam hidup dia, okay aku rasa kalau aku pon ikut kepala dia,apa pon tak kan diselesaikan. Rasa macam aku ada buat kesilapan besar kat dia, tetibe jerk dia cuba jauhkan diri dari kite orang. Kawan aku tuh dia ada bagi aku Keychain rillakkuma(cute sangat), dia pon bagi si kawan aku yang cuba jauhkan diri dari kite orang, kawan aku terima hadiah uh, tanpa cakap terima kasih. Tetibe kawan aku yang bagi hadiah tuh nampak kawan sebelah dia, cakap ' cantik lah', lepas tuh dia cakap kat budak tuh,
Kawan aku yang cuba jauhkan diri: kau nak amik lah,
Budak tuh: (geleng kepala dia)
Kawan aku yang bagi hadiah tuh dah bengang lah, kite orang memang rapat tapi kekadang ada jugak salah faham. Aku ngan budak yang bagi hadiah tuh satu kelas tempat duduk pon sebelah-sebelah, memang boleh borak lah kan, dia cakap dia rasa terkilan sebab kawan aku yang cuba jauhkan diri tuh cakap cam tuh. Sedih pon ada jugak lepas tuh dia kata lagi, mula-mula berempat, lepas tuh bertiga, lepas tuh berdua, in the end seorang-sorang. Kalau macam nieh lah kan, baik aku suruh mak aku terima tawaran pergi sambung kerja kat Korea jerk. Dengar cam tuh aku dah mula rasa cuak, aku pon kata lah kat dia, kalau nak pindah Korea tunggu lepas habis PMR, teman kan aku. Untuk satu tahun nieh, tolong jangan peri nanti aku tak der kawan. Sedis kot, tetibe jerk dia nak pergi.
Masuk hari kedua still menjadi tanda tanya, apa salah kiteorg, sampai dia cuba jauhkan diri. Kalau aku ada buat salah tolong lah bersemuka ngan aku, luahkan apa salah aku, at least aku boleh ubah diri aku. Aku buahkan seorang yang PERFECT, aku pon ada salah jugak. Kenangan kau dan aku, tak akan aku lupakan. Walaupun kau telah lupakan aku. :D (senyuman yang dipaksa)
Kalau Anda Suka Entry Ini Like dan Comment
Kawan aku yang cuba jauhkan diri: kau nak amik lah,
Budak tuh: (geleng kepala dia)
Kawan aku yang bagi hadiah tuh dah bengang lah, kite orang memang rapat tapi kekadang ada jugak salah faham. Aku ngan budak yang bagi hadiah tuh satu kelas tempat duduk pon sebelah-sebelah, memang boleh borak lah kan, dia cakap dia rasa terkilan sebab kawan aku yang cuba jauhkan diri tuh cakap cam tuh. Sedih pon ada jugak lepas tuh dia kata lagi, mula-mula berempat, lepas tuh bertiga, lepas tuh berdua, in the end seorang-sorang. Kalau macam nieh lah kan, baik aku suruh mak aku terima tawaran pergi sambung kerja kat Korea jerk. Dengar cam tuh aku dah mula rasa cuak, aku pon kata lah kat dia, kalau nak pindah Korea tunggu lepas habis PMR, teman kan aku. Untuk satu tahun nieh, tolong jangan peri nanti aku tak der kawan. Sedis kot, tetibe jerk dia nak pergi.
Masuk hari kedua still menjadi tanda tanya, apa salah kiteorg, sampai dia cuba jauhkan diri. Kalau aku ada buat salah tolong lah bersemuka ngan aku, luahkan apa salah aku, at least aku boleh ubah diri aku. Aku buahkan seorang yang PERFECT, aku pon ada salah jugak. Kenangan kau dan aku, tak akan aku lupakan. Walaupun kau telah lupakan aku. :D (senyuman yang dipaksa)



